The artist

Allard Elout was born on October the 3rd 1949 in Hengelo, the Netherlands.

He had his first lessons in drawing and painting from his father. Later on he had private tuition from Stien Eelsingh and Piet Zwiers. With his keen interest in nature he first studied landscape architecture. During that period he met his lifetime partner Annemarie.

But artistic fervour was in his blood and after a few years he decided to devote all his time to painting and he qualified at the Vredeman de Vries Art School in Leeuwarden.

Allard and Annemarie moved to the old school building in the Frisian village of Rotstergaast where he still has his studio.

Initially his paintings were strongly influenced by the realist school but they became increasingly transparent and abstract. In a review in a prominent journal his style was described as poetic constructivist. A national breakthrough was the result.

As a person, Allard is someone who does not enjoy such attention. He experienced the expectations and the pressure as distractions from his work. He would not and could not produce works for exhibitions and he became increasingly withdrawn.

With the support of good friends and his muse Annemarie, after a few years the tide turned.

His inspiration returned. His style had evolved, his range was fuller, more joyful and more colourful. The composition of his paintings had become much more complex, however, and as a result highly labour intensive. Five or six paintings a year emerge from his studio. This means that outside of his studio, his paintings are rarely exhibited in galleries.

This brochure demonstrates that as a result of his own particular approach to his work, Allard Elout has a unique place in today's contemporary art.


Colour and nature

In his childhood days Allard never had much interest in Dinky-toys or toy cars. He was more interested in nature. He was to be found with his fishing net caching tiddlers or water boatmen for his aquarium. When he was ten he had a young (injured) heron as a pet for a while which he let out attached to a piece of string along canal-ditches, taught it to catch fish and finally to fly again so that it could return to its heron colony. A few years later Allard became a member of the Dutch Youth Society for Nature Study, where he also met his future wife Annemarie.

What really fascinated him, particularly later in life, were the fantastic colours of nature. The pastel coloured sky above the Wadden Islands. The blues of the cornflower and the gentian. The orange-yellow of the broom in amongst the purple heather. The wonderful autumn tints with all the mushrooms which came to and end with the first frost and then in the winter the red moorberries between the blue-green, winter-hard leaves.

This experience and the feelings associated with it are surely the most important inspiration in the use of colour by an artist.

Music

Besides his love of nature, music has also been a source of inspiration to Allard. In his time at secondary school in the 60's, music came to life. And a new world opened up to him. He listened to the Rolling Stones, Bob Dylan, the Velvet Underground but also to folk music by artists like Fairport Convention and from the province of Drente, Cuby and the Blizzards. He is not musical himself but was far more moved and affected by this music than by the remote history of art later at Art College.

Of course new types of music have come along for him as well in the meantime, such as Kraftwerk, Laurie Anderson, the Pogues, Joachim Witt and the singer from Groningen, Ede Staal, who tragically died too young.

Light and lighting

Allard Elout does his painting in mixed light.

Evenings:

4 x 60 watt strip lights (type ‘daylight') spread around the room

4 x 60 watt artificial spotlights left and right to the rear.

Daytime:

4x 60 watt artificial spotlights left and right to the rear and naturally falling, filtered light from the north. In this way a colour impression results such that when the paintings are outside the studio, both during the day and in evening light, they are most similar to the situation in the studio.

The paintings are at their best during the day facing direct, incoming light.

In the evenings the appropriate external lighting (in addition to the existing lighting) can best be realised by placing 2 x 60 watt 30º ‘daylight' spotlights over the painting.

By using a dimmer, the brightness and intensity can be controlled to give the perfect result
Of course, the artist would always be happy to give further advice on these aspects.


Inspiration and struggle

Since his childhood Allard has been fascinated by colours. Flowers, the radiating colours of butterflies or the sky over the sea.

Music was another source of inspiration. He listened to the Rolling Stones, Bob Dylan, The Velvet Underground and the folk music of Fairport Convention and later, among others, Kraftwerk, Laurie Anderson and (Goa) Trance.




When he became an artist and the colours took on substance, like many young artists he felt himself drawn to surrealism. But soon he found that too superficial.

Allard then became more inspired by colour and music than by the current vogues in the world of art.

During his study at Art School he worked mostly in black and white. ‘I can never attain the colours of nature', he said in an interview. Gradually colour did reappear in his paintings. Spectral colour changes became dominant in constructivist creations.

A dominant aspect in Allard's life is his feeling of helplessness in society. The problems of the world which appear insoluble. The lack of respect for everything that lives and breathes. Through his art he can find a power in which he can put forward an answer.

See his paintings as a poem, in which Allard, and others sharing the same feelings, can find peace.



The technique

Allard Elout paints using the classical resin oil-glaze technique onto medium weave canvas. A drawing is first made using charcoal. Several transparent coloured layers are then painted over. The first layers of paint contain a lot of natural turpentine, the latter layers more resin oil. The colours in his paintings evolve largely by means of a transparency effect.

For example: first a layer of yellow is painted, then over this a layer of blue. The light shines through the blue onto the yellow, reflects the blue and appears as turquoise to someone viewing the painting.

Because the paintings involve spectral colours and contrasts the actual method is more complex than as described above. Resin oil dissolved in turpentine essence and thickened linseed oil are applied in the final layers as a very thin glaze so that in the right sort of light the paintings give off light.

The makes of paint are Scheveningen and Windsor & Newton for the under layers and Schmincke Mussini for the top layers.

A special addition to Allard's glaze!

On the Frisian island of Schiermonnikoog pieces of amber are regularly washed ashore. Amber is a fossilised resin which is some 30 million years old. According to ancient writings on the subject, amber is soluble cold in turpentine. We now know that this is technically impossible so the story is founded on legend.

Next to some driftwood Allard found two large pieces of amber. But on closer examination it turned out not be amber but semi-fossilised copal resin, several thousand years old. This resin was melted into small ‘loaves' and in a 17th century ship it was brought to Northern Europe for artists. The ship was wrecked off the coast of Schiermonnikoog.

This copal is soluble and was used by classical painters in their emulsions. For some time Allard has been using this copal in his glaze which results in his paintings not only having a unique radiance but the paint also carrying with it a special history.


Litterature:

Xavier de Langlais Technical directory for the painter Max Doerner The art of painting

H.J. en H.T. Waterbolk Amber in the Wadden Sea area

Over de schilder

Allard Elout wordt op 3 oktober 1949 geboren in Hengelo. Hij brengt zijn jeugd door in Zwolle.

Daar krijgt hij z'n eerste schilder- en tekenlessen van zijn vader en later van de Staphorster schilderes Stien Eelsingh en haar collega Piet Zwiers.

Op 17 jarige leeftijd gaat Allard naar de Boswachters school in Apeldoorn en studeert aansluitend tuinarchitectuur in het Drentse Frederiksoord. Dan volgen vele omzwervingen, o.a. bij drukkerijen, de Hoogovens en als laatste jongerenwerker in een buurthuis in Hilversum.

Omdat het bloed kruipt waar het gaan moet, schrijft hij zich in 1976 alsnog in bij de Leeuwarder kunstacademie Vredeman de Vries. Hij studeert daar af in de eindexamenvakken fotografie, silcscreen en olieverf technieken.

Daarna ontwierp Allard o.a platen- en cd hoezen, decors en beschilderde vele zomers als doorlopend project het strand paviljoen Paal 3 op Schiermonnikoog.

Met zijn olieverf schilderijen exposeerde Allard meestal in solo exposities en krijgt begin jaren negentig een grote overzicht expositie in het museum "Willem van Haren"

De positieve kritieken, waaronder een recensie van Bas Roodnat in het NRC-Handelsblad zorgen voor een landelijke doorbraak.

Zelf ondervindt Allard dat niet zo. Hij ervaart een verwachting en druk die hij uiterst onprettig vindt. Het schilderen gaat enige jaren moeizaam. Hij wil en kan niet meer exposeren en trekt zich meer en meer terug.

Na dit ingrijpende "paintersblok" en een gelukkig goed geslaagde oogoperatie herpakt Allard zich en richt zich nu voornamelijk op zijn vrije werk in olieverf techniek.

Allard woont met zijn partner Annemarie in de oude school van Rostergaast (Fr). Daar bevindt zich ook z'n atelier.


Natuur en kleur

Dinkey-toys of andere speelgoed auto's hebben Allard in zijn jeugd niet kunnen boeien. Hij is dan meer geïnteresseerd in de natuur. Je zag hem met z'n schepnetje stekelbaarsjes of waterspinnen vangen voor zijn aquarium. Op z'n tiende had hij een tijd lang een jonge (gewonde) reiger die hij aan een halsband langs slootjes uitliet, leerde visjes vangen en uiteindelijk leerde vliegen om terug te laten keren naar de reiger kolonie. Allard wordt enige jaren later lid van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie, waar hij z'n echtgenote Annemarie leert kennen.

Wat hem, zeker later, fascineert zijn de fantastische kleuren in de natuur. De pastel kleurende luchten boven een waddeneiland. De blauwen van korenbloem en klokjes gentiaan. Het geel-oranje

van de stekelbrem tussen de paarse dop- en struikheide. De prachtige herfsttinten met al de paddestoelen die gaan eindigen bij de eerste vorst en daarop in de winter de rode veenbessen tussen haar blauwgroene winterharde bladeren.

Deze beleving en het gevoel daarachter is welhaast de belangrijkste inspiratie in het kleur gebruik van de schilder.


De Muziek

Naast zijn natuurbeleving is muziek een inspiratiebron voor Allard. Tijdens zijn schooltijd in de 60er jaren komt de muziek tot leven. Er gaat een wereld voor hem open. Hij luistert naar de Rolling Stones, Bob Dylan, The Velvet Underground maar ook de folkmuziek van Fairport Convention en de Drentse Cuby & the Blizzards. Zelf is hij absoluut niet (uitvoerend) muzikaal, maar werd en wordt door deze muziek meer geraakt dan door de vage kunstgeschiedenis-droefheid van de kunstacademie.

Natuurlijk is er, voor hem, door de jaren heen andere muziek bijgekomen, zoals o.a. Kraftwerk, Laurie Anderson, The Pogues, Joachim Witt en de te vroeg gestorven Groninger zanger Ede Staal.


Licht en verlichting

Allard Elout schildert zijn werkstukken bij gemengd licht.

's Avonds
4 x 60 watt T.L. daglicht, rondom
4 x 60 watt spot kunstlicht, links en rechts achter,

overdag
4 x 60 spots kunstlicht links en rechts achter
natuurlijk invallend, gefilterd licht uit het noorden.


Zo ontstaat een kleur weergave waarbij de schilderijen buiten het atelier, zowel overdag en 's avonds, gemiddeld gezien het beste overeenkomen met de schilder situatie in het atelier.

De schilderijen komen overdag optimaal tot hun recht tegenover invallend licht.

De uitlichting is 's avonds (naast de bestaande verlichting) te realiseren door het plaatsen van

2 x 60 watt 30° daglicht spots schuin boven het schilderij.

Door het gebruik van een dimschakelaar is de intentie in uitstraling en stemming prachtig te beïnvloeden.

Natuurlijk is de schilder graag bereid daarover van advies te dienen.


De Techniek

Allard Elout schildert in de klassieke harsolie-glacis techniek op linnen van midden structuur.

Eerst wordt met een houtskoolstift een eerste ontwerp op het doek getekend. Dan volgt een eerste verflaag in grijstinten. Daarna worden er meerdere transparante gekleurde lagen geschilderd.

De onderste verflagen bevatten veel gomterpentijn, de laatste transparante lagen meer harsen. De kleuren op zijn schilderijen ontstaan voor een belangrijk deel door een doorschijnend effect.

Een voorbeeld: eerst wordt geel geschilderd, daaroverheen een blauwe verflaag. Licht schijnt door het blauw op het geel, keert weer terug door het blauw en verschijnt als turquoise op het oog van de kijker.

Doordat in de schilderijen sprake is van spectrale kleuren en contrasten is de uiteindelijke werkwijze natuurlijk gecompliceerder dan hierboven weergegeven.

Harsen opgelost in terpentijn essence en ingedikte lijnolie worden in de laatste lagen zeer dun aangebracht (glacis) zodat de schilderijen bij de juiste verlichting glasachtig oplichten.

De verf merken zijn Scheveningen en Winsor & Newton voor de onderste lagen en Schmincke Mussini voor de laatste lagen


Een bijzondere toevoeging in Allard's Glacis

Op het eiland Schiermonnikoog spoelen regelmatig stukjes barnsteen aan. Barnsteen is een fossiele hars van ongeveer 30.miljoen jaar oud.

Volgens oude schilder geschriften kon barnsteen koud worden opgelost in terpentijn. Men weet nu dat dit technisch onmogelijk is en dus berust op een legende.

Naast een stuk wrakhout vond Allard twee grote stukken barnsteen. Bij nadere bestudering bleek het hier niet om barnsteen, maar om enige duizenden jaren oude copalhars, te gaan. Deze hars was omgesmolten tot kleine broodjes en door een 17^e eeuws schip als lading vervoerd voor schilders in Noord Europa. Dit schip is toentertijd boven Schiermonnikoog vergaan.


Deze copal is wel op te lossen en werd door klassieke schilders in hun emulsies gebruikt.

Sinds enige tijd verwerkt Allard deze copal in zijn glacis waardoor niet alleen zijn schilderijen een unieke uitstraling hebben, maar ook de verf een historisch verhaal in zich draagt.


Inspiratie en worsteling

Allard Elout wordt meer geïnspireerd door muziek en kleur, dan door stromingen of afzonderlijke personen binnen de beeldende kunst. Tijdens zijn studie aan de kunstacademie laat hij de kleur in zijn eigen werk echter los.

"Kleuren uit de natuur kan ik nooit evenaren," meent hij dan in een interview.

Zijn schilderijen en zeefdrukken zijn dan in zwart- en grijstonen uitgedrukt. Er zijn vage gestalten in parkeergarages en vergane gebouwen zichtbaar.

Langzamerhand komt dan de kleur terug, aanvankelijk als neonlicht in de nachtelijke stad.

De neonlichten verdwijnen, gekleurde vlakken en spectrale kleur overgangen nemen de overhand. Hij begint meer en meer te abstraheren tot constructivistisch verbeeldingen.

Er ontstaat een eigen stijl die door recensenten "poëtisch constructivistisch" wordt genoemd.

Na diverse exposities krijg hij in het museum "Willem van Haren" een grote overzichtsexpositie.

De positieve kritieken, waaronder een recensie van Bas Roodnat in het NRC-Handelsblad zorgen voor een landelijke doorbraak.

Zelf ondervindt Allard dat niet zo. Hij ervaart een verwachting en druk die hij uiterst onprettig vindt. Het schilderen gaat enige jaren moeizaam. Hij wil en kan niet meer exposeren en trekt zich meer en meer terug.

Gesteund door goede vrienden en zijn muze Annemarie, keert het tij.

Het plezier in schilderen, de inspiratie, is terug. De moeilijke jaren zijn niet voor niets geweest.

Zijn stijl heeft zich verdiept, z'n palet is voller, vrolijker en kleuriger.

De opbouw van z'n schilderijen is echter veel gecompliceerder en daardoor erg arbeidsintensief geworden.

Zo ontstaan er in zijn atelier vijf tot zes schilderijen per jaar.

Veelal vanuit het atelier vinden ze hun plaats bij liefhebbers van Allard's werk. Dat betekent dat de schilderijen buiten het atelier zelden in galerie verband te zien zijn.

Ook uit de afbeeldingen in deze web-site blijkt dat Allard Elout, door het eigen karakter van zijn schilderijen, binnen de hedendaagse schilderkunst, een unieke plaats inneemt.